Oğuzboyu

Radyotelefon
Bir çift radyotelefon, birkaç yüz metrelik uzaklıklarda iyi bir haberleşme sağlar. Aşağı yukarı 27 MHz’Iik bir frekansla amplitüt modülasyonu ite çalışan verici ve alıcıları yapmak çok zor değildir.
Radyotelefon aygıtının yapılmasında, bazı öğelerin konumlarının ve onları bağlayan tellerin boylarının sonuç üstünde, hattâ tüm aygıtın başarı yada başarısızlığı üstünde büyük etkisi olduğu unutulmamalıdır. Bu sorunu yalınlaştırmak için, bu bölümde yalnızca alıcının yapılmasını anlatacak, verici ve modülatörün yapılmasını bir sonraki bölümde ele alacağız. Farklı öğelerin ayrı ayrı yapılması, radyo telefonu öğrenmek ve anlamak için uygunsa da, biraz daha pahalıdır. Birçok durumda, alıcının son bölümü ve alçak frekans amplifiye bölümleri, verici için modülatör olarak kullanılabilir. Gönderme için kullanılan mikrofon, alma için hoparlör olarak da kullanılabilir. Bununla birlikte, bu üstünlükler alma - gönderme anahtarları kullanılmasını ve gerekli bağlantıların sayısını artırmayı gerektirir. Burada, söz konusu bu daha karmaşık yapıma yer verilmeyerek, yalnızca her öğenin yapımı ve özellikleri açıklanacaktır.
RADYOTELEFON ALICISI
Vericiden uzak bir yerde radyo sinyallerinin alınması birçok etmene bağlıdır. Bu etmenlerin ikisi radyotelefonda özellikle önemlidir: Vericinin gücü ve alıcının duyarlılığı» Radyotelefonların gücü çeşitli etmenlerle sınırlandığı için, alıcının duyarlığı ile işlemin yarıçapı arasında önemli bir ilişki vardır.
Modüle edilmiş taşıyıcı dalgadan (yayınlanmış elektromagnetik dalga) ses frekans (alçak frekans) sinyalini (bir hoparlörle duyulabilen) ayırmak için, taşıyıcı dalga, detekte etme denilen bir işlemden geçirilir.
Alıcının anteni ile alınan sinyal normal olarak çok zayıf olduğundan, yükseltmek gerekir. Böylece az çok yüksek şiddette (yüksek amplitüt) bir sinyalin ses frekans sinyalinde detekte edilmesi ortaya çıkar. Yükseltme demek, gelen sinyalin amplititünün büyütülmesi demektir. Devrelerin tamamını kapsayan bir kapalı kutuyu göz önünde canlandırarak, buna bir örnek verebiliriz. Bu kutunun bir yanından iki tel girer (giriş); öteki yanından da iki başka tel çıkar (çıkış).
Giriş sinyali amplititünün 1, çıkış sinyali amplititünün 10 olduğunu varsayalım. Böyle bir kutunun yükseltmesi (kazanç) 10′dur. Amplitütü 10 olan sinyal girişten yeniden verilirse, çıkış sinyalinin amplitütü 100 olacaktır. .Bu, geri beslemeli devrelerin çalışma ilkesidir.
Bu devrelerde, gelen sinyal yükselttikten sonra, uygun bağlantılarla bir kez daha yükseltme devresine gönderilerek, yeniden yükseltilir. İlkenin işlemesinde belli sınırlar vardır. Bir sinyali sonsuz olarak yükseltmekte kullanılamayacağı açıkça ortadadır. Belli bir kritik noktanın ötesinde, parazitli kendiliğinden titreşimler daha çok yükseltmeyi olanaksızlaştırır. Bir geri beslemeli alıcının duyarlığı ve seçiciliği, temelde geri beslemenin derecesine bağlıdır; duyarlık ve seçicilik, devrede parazit belirmeğe başladığında, bir maksimuma ulaşırlar. Bu, kritik noktanın hemen yakınındadır (maksimum duyarlık ve seçicilik noktası). Maksimum noktasında çalışmak, uygulamada olanaksızdır; çünkü devre son derece kararsızdır. Süper heterodinli devrelerde, geri besleme ilkesi maksimumda kullanılabilir ve kararsızlık engeli ortadan kaldırılabilir. Geri besleme, kritik nokta çevresinde, işitilmeyen bir frekansta sürekli olarak titreşim yapmaktadır. Bu, kararsızlık sakıncası olmaksızın, seçicilik ve duyarlık üstünlüklerini kazandırır. Sistemin tek sakıncası, sinyal alınmadığı zaman hoparlörün bir tıslama sesi vermesidir; ama bu parazit, verici sinyali alıcı anteninden alındığı zaman, hemen hemen tümüyle ortadan kalkar.
Parazit iki kategoriye ayrılabilir: Yapay ve doğal. Yapay parazit ya da sanayi paraziti, kentlerde çok fazla, kırlık yerlerde çok azdır. En büyük nedeni, elektrik kıvılcımlarının oluştuğu devre bölümlerinde ışınıma yol açan transiyent (geçici elektrik olaylarına neden olan) elektrik devreleridir. X ışını aygıtları, elektrikle beden ısısını artırma aygıtları, yüksek frekans ısıtıcıları ve radyo frekansları kullanan öteki donatımlar, anahtarlar, motorlar ve tutuşturma sistemleri parazite neden olurlar.
Doğal kaynaklardan gelen parazit, anten yoluyla alıcıya girer ve iki biçimi vardır: Atmosferden gelen; atmosfer dışından gelen. Atmosferden gelen basınç, uzak şiddetli fırtınalardan gelen alan kuvvetlerinin bütünleşmesini temsil eder. Atmosfer dışından gelen parazit, galaksiden, güneşten, göktaşlarından gelen parazitler diye sınıflandırılır.