ATABB

TRessam

Deniz feneri hırsızlarına ithaf olunur.
DENİZ FENERİ HIRSIZLARINA İTHAF OLUNUR.

Hoşuma gittiği için sizlerle paylaşmak istedim. Her değerli şey kötüler tarafından hoyratça kullanılmakta, tüm değerler değersizleştirilmekte...

Hikaye malum, hatta meşhur, fakat tam yeridir, tekrarında fayda var:

Çölde yaşayan zengin ve muktedir bir kabile reisinin dillere destan, eşi-menendi az bulunur bir atı varmış.

Günün birinde kabile reisi, bu pek sevgili atına atlayarak tek başına çöle gezmeye çıkmış. Hayli zaman at koşturduktan sonra dönmek üzere iken uzaklarda bir kımıltı dikkatini çekmiş. Bir insan, yerde yatıyor. Belli ki çok hasta veya ölmek üzere. Yardıma muhtaç.

Hemen oraya yaklaşıp atından inerek yerdeki adama yardıma gitmiş. Hala nefes aldığını görünce sevinip atının terkisinden su kırbası almak üzere iken, yerdeki mecalsiz ve hasta adamı, o herkesten kıskandığı değerli atın üzerinde görünce şaşırıvermiş. Adam atı topuklayıp erişilemeyecek kadar uzaklaştıktan sonra dönüp, alay edercesine bakmış atın sahibine,

Fakat bir gariplik var; atın sahibi ardından koşarak bağırıp çağırmıyor; sadece durduğu yerde ağlıyor.

- Ne oldu diye seslenmiş hırsız, 'Zoruna gitti de ondan ağlıyorsun değil mi? Sen ki bu atı kendi gözünden, evladından bile kıskanırdın ama bak, aklım ve çevikliğim sayesinde şimdi benim oldu atın; ne kadar ağlasan yeridir!'

Atın sahibi gözyaşlarını silmiş; demiş ki, 'Hayır ey hırsız, atımı çok severdim, doğrudur; senin onu benden çalman elbette gücüme gitti, fakat onun için ağlamıyorum.'

- Yaa, niçin ağlıyorsun öyleyse, kadınlar gibi?

- Şunun için: Bu haber yarın etrafta duyulduğunda, senin nasıl bir hile ile atımı elimden kapıp çaldığın dilden dile gezdiğinde bundan sonra çölde hiç kimse, ölmek üzere olan gerçek bir ihtiyaç sahibine bir damla su vermeye çekinecektir. Üzüntüm ondan!



Alıntıdır.

__________________
Birleşmek başlangıçtır,
Birliği sürdürmek gelişmedir,
Birlikte çalışmak başarıdır.

nefertiti

- Şunun için: Bu haber yarın etrafta duyulduğunda, senin nasıl bir hile ile atımı elimden kapıp çaldığın dilden dile gezdiğinde bundan sonra çölde hiç kimse, ölmek üzere olan gerçek bir ihtiyaç sahibine bir damla su vermeye çekinecektir. Üzüntüm ondan!

Teşekkürler paylaştığınız için,Evet hakikaten bahse konu derneğin üzerinde dolaşan şaibelerin maneviyatımız üzerinde bıraktığı acabalara ve konunun anlam ve önemine uygun bir kıssadan hisse bu.

Bir hadiste "Komşusu açken Tok yatan,bizden değildir"buyrulduğu üzere,tüm bunlara rağmen bizim milletimiz sağduyuyu elden bırakmayacak,yaklaşan bayram gününüde fırsat bilip,gerekirse birebir araştıracak,gerekirse kılı kırk yaracak ama gereken yere gereken yardımı kendi eliylede olsa yinede yapacaktır.Yapmalıdır.

__________________