ATABB

TRessam · 01-12-2007, 12:45 AM

Söylencelerin Tükenmeyen Kaynağı Kaz Dağları

İsterseniz Altınoluk'tan, isterseniz Avcılar, Tahtakuşlar, Güre veya Zeytinli'den vurun kendinizi Kaz Dağları'na... Sular, ormanlar ve bulutlar size unuttuklarınızı hatırlatsın.
Bilinmeyen ya da bildiğimizi sandığımız Anadolu coğrafyası, her yolculukta gizemini koruyor. Hele bu coğrafya; suların, söylencelerin, bulutların, sevdaların, hüzünlerin, bahar âyinlerinin ve coşkuların kapılarını da aralıyorsa. Anadolu yolları düz, biteviye, çapaksız ve kolay değildir; canhıraş ana yollardan kendinizi kurtarıp, ara yollara saparsanız eğer... Biraz toz toprak, biraz ot, biraz kır çiçeği, biraz nar, biraz elma, incir ve biraz su... Anadolu toprağının gerçeği işte bu ara yollarda saklıdır.
Doğanın Çağrısı
Edremit Körfezi'nin tuzlu suyunu izleyerek, Altınoluk ile Akçay ve sürgit 'duble yol'un ortasında değilseniz, hemen Kaz Dağları'na doğru sapın: İsterseniz Altınoluk'tan, isterseniz Avcılar, Tahtakuşlar, Güre ve Zeytinli'den... İlk kahvede soluklanın biraz... Sevdayı, düşlerinizi, delice doğayla soluk almayı, tuzlu suları bile çok gören vahşi yapılaşmayı ardınızda bırakmaya çalışın…
Ve kendinize geldiğinizde başınızı kaldırın biraz. İnanın dağlar sizi çağıracaktır. Göknarlar, kayınlar, sapsızmeşeler, akçam, karaçam, çınar, yabaneriği ve ıhlamur ağaçları arasından görebilirseniz eğer gökyüzünü, doğayla sevdanız başlamış demektir.

Hüsnüyusuf, yumakotu, yabanigül, kenger, ısırgan, kekik, kuşburnu, hünnap, dağçayı, sumak, kişniş, kanaryaotu ve…ve inanın doğada ayırt edebildiklerinizin ötesi, size yaşamı sevdirecektir.
Biraz daha yol alın bakalım; tırmanın ara yolları. Nasıl olsa gökyüzünü göremiyorsunuz ağaçlardan! Gözünüz biraz da yerde olsun; orkide, yüksükotu ve damkoruğu'nu gördüğünüzde... Damkoruğu, Sarıkız'ın çiçeği olmalı. Sarıkız'ın bulutlara karıştığı avlu, yumak olmuş yeşili ve mor çiçekleri ile öbek öbek. Albenisi olmayan, hemen kendini ele vermeyen doğanın şöleni…
Hızınızı alamayıp bir de yukarılara çıkın, dağların tepesine çiçeklerin peşine takılıp!
Şahinderesi, Çifteşelale, Kızılkeçili Çayı, Hasanboğuldu, Sutüven Şelalesi, Yeşilgöl, İsmailoluğu ve Manastır Çayı'nın gizemini de aralamak var bu dağ yollarında. Kanyonlarında kaybolabilirsiniz büyüsüne kapılıp İda Dağı ya da Kaz Dağları'nın… Ve bir de şelalelerin, sularda doğup kayaları kollarına alan ağaçların esrarı sarmalar sizi. Söz verin; beyaz taç çiçekleri ile kanyonu delice kuşatan ormanda kaybolmayacağınıza!..
Aslına bakılırsa, söz vermenin hiç geçerliliği yok! Biz de TRT Ankara Televizyonu'nun gerçekleştirdiği 'Yeşil Barış' adlı belgeselin çekimleri sırasında, yönetmen ve rehber dostlarımıza hep söz verdik. Ama Milli Park'ın göknar ormanında, çiçeklerin arasında, Şahinderesi'nde kaybolmamak bizlere yakışmazdı doğrusu: Hele doğanın büyüsünü ya da İda Dağı ve Sarıkız'ı düşlerken!.. Hele, Homeros "Zeus baba, İda Dağı'ndan hükmeden ulu tanrı" demişse!..
Sarıkız ve Kazlar...
Çılbak Baba adlı bir çobanın karısı ölmüştür. Kızını alıp Güre, oradan Kavurmacılar köyüne gelip yerleşir. Birinin yanına çoban girer. Kışlığı Kavurmacılar, baharı ve yazlığı dağlardır. Kızını kimselere bırakamaz, birlikte dağa çıkarlar. Sıkılmasın, oynasın diye ona on iki kaz alır. İda Dağı, göknar ağaçları, mor çiçekli dağ koruğu, lacivertte grileşen bulutlar, Sarıkız ve kazların avlusudur. Çılbak Baba ise dağlardan dönme zamanının geldiğini, koçun boynuzuna dolanan yılandan anlar.
Kazlar; gökyüzü, dağ ve sonsuz ovada hiç yerinde duramazlar. Bir gün Bayramiç Ovası'na inerler; tarlaları oyuncak edinirler. Çılbak Baba kızını uyarır; kazlar dışarı çıkmasın diye de taşları tek tek dizerek büyük bir avlu yapar.
Sarıkız büyümüş, güzelleşmiştir. Çılbak Baba yaşlanmış ve Hac'ca gitmiştir; kızını bir komşusuna emanet ederek. Köyün delikanlılarının gözdesidir Sarıkız. Çevresinde dolanırlar hep ve dur durak dinlemezler. Ama, hiç yüz vermez kimseye. "Dedim, dedi"den geçilmez ortalık. Dilleri giderek büyür; olmadık sözler yakıştırırlar. Çılbak Baba Hac'dan dönmüştür. Olanlara dayanamaz, dağlara döner...
Söylencemiz, iç içe örülü. Ta ki kara bulut dağlara çökünceye değin. Ta ki Çılbak Baba'yı ölüm bir başka tepede beklerken… Sarıkız, on iki kazını alarak babasının avlusuna çekilmiş ve beyaz bir bulut dağa gelip oturmuştur…
Kaz Dağları'ndaki bu iki tepeden biri bugün Baba Tepe olarak anılıyor. Kaz avlusunu geçip yamacın ucunda durursanız, ötelerde bir başka tepe daha görürsünüz; Edremit Körfezi'ne ve Baba Tepesi'ne bakan.
Yalnızlığını kuşanmış, gökyüzü ile tuzlu sular arasında, taşlarla çevrili, yalın, kutsal bir tepe. Bu tepeden belki bulutlara karıştı Sarıkız. Kazlarının kanatlarında düşlere göç ederek…
Sevdalar, Hüzünler, Gelenekler
Zeus, Minos uygarlığının Girit'i, Troya ve İda Dağı, ana tanrıça Kibele, Orta Asya, göçler, Toroslar'dan kalkıp gelen tahtacı Türkmenler… Sarıkız'ın yedi konağı. Kaz ayağı simgesi ve üç etek. " İki kaşın arasında gördüm ol mihrabı ben" diyen Pir Sultan Abdal.
Bereket ve nazarın simgesi üçgenler... Takılar ve renkler... Ölümü, bezgin bir ağıta çevirmeyen, yaşam ve ölümü aynı çizgide tutan büyük bir gelenek… Ve bu geleneği, sevgiyle, tutkuyla koruyan Türkmenler... Bulutların, göknarların, dağ lalelerinin, gelinciklerin ortasında 'Kırklar Semahı'nı gülümseyerek çalıp söyleyenler... Şiirleriyle, hayırlarıyla gündelik yaşama tat verenler…
Her şey doğanın sonsuzluğunda yaratıldı. Sarıkız'ın kaz avlusunda kendiliğinden her bahar açan dağ koruğu gibi.
Bugün bu büyük söylenceye sahip çıkan, Anadolu coğrafyasında onun saygın yapısını, yüzlerce yıldan beri aralıksız sürdüren Kaz Dağları'nın gerçek sahipleri için Aşık Nesimi'ye sığınalım:
Bir cins koyun vardır, çıkar dağılır
Gökte gider, yeryüzünde yayılır
Yazın kuzular, güz mevsimi sağılır
Sarıkız isminde pîri bilin mi?

BayBoRa · 25-12-2007, 08:52 PM

Memleketimizin herbir köşesi ayrı bir cennet.Eline sağlık arkadaşım.

01-12-2007, 12:45 AM	#1 (permalink)
TRessam Co Administrator User ID: 27 Giriş Tarihi: 08-11-2006 Mekan: Samsun Yaş: 48 Mesajlar: 4,275 Ruh Halim:	Söylencelerin Tükenmeyen Kaynağı Kaz Dağları *Söylencelerin Tükenmeyen Kaynağı Kaz Dağları* İsterseniz Altınoluk'tan, isterseniz Avcılar, Tahtakuşlar, Güre veya Zeytinli'den vurun kendinizi Kaz Dağları'na... Sular, ormanlar ve bulutlar size unuttuklarınızı hatırlatsın. Bilinmeyen ya da bildiğimizi sandığımız Anadolu coğrafyası, her yolculukta gizemini koruyor. Hele bu coğrafya; suların, söylencelerin, bulutların, sevdaların, hüzünlerin, bahar âyinlerinin ve coşkuların kapılarını da aralıyorsa. Anadolu yolları düz, biteviye, çapaksız ve kolay değildir; canhıraş ana yollardan kendinizi kurtarıp, ara yollara saparsanız eğer... Biraz toz toprak, biraz ot, biraz kır çiçeği, biraz nar, biraz elma, incir ve biraz su... Anadolu toprağının gerçeği işte bu ara yollarda saklıdır. Doğanın Çağrısı Edremit Körfezi'nin tuzlu suyunu izleyerek, Altınoluk ile Akçay ve sürgit 'duble yol'un ortasında değilseniz, hemen Kaz Dağları'na doğru sapın: İsterseniz Altınoluk'tan, isterseniz Avcılar, Tahtakuşlar, Güre ve Zeytinli'den... İlk kahvede soluklanın biraz... Sevdayı, düşlerinizi, delice doğayla soluk almayı, tuzlu suları bile çok gören vahşi yapılaşmayı ardınızda bırakmaya çalışın… Ve kendinize geldiğinizde başınızı kaldırın biraz. İnanın dağlar sizi çağıracaktır. Göknarlar, kayınlar, sapsızmeşeler, akçam, karaçam, çınar, yabaneriği ve ıhlamur ağaçları arasından görebilirseniz eğer gökyüzünü, doğayla sevdanız başlamış demektir. Hüsnüyusuf, yumakotu, yabanigül, kenger, ısırgan, kekik, kuşburnu, hünnap, dağçayı, sumak, kişniş, kanaryaotu ve…ve inanın doğada ayırt edebildiklerinizin ötesi, size yaşamı sevdirecektir. Biraz daha yol alın bakalım; tırmanın ara yolları. Nasıl olsa gökyüzünü göremiyorsunuz ağaçlardan! Gözünüz biraz da yerde olsun; orkide, yüksükotu ve damkoruğu'nu gördüğünüzde... Damkoruğu, Sarıkız'ın çiçeği olmalı. Sarıkız'ın bulutlara karıştığı avlu, yumak olmuş yeşili ve mor çiçekleri ile öbek öbek. Albenisi olmayan, hemen kendini ele vermeyen doğanın şöleni… Hızınızı alamayıp bir de yukarılara çıkın, dağların tepesine çiçeklerin peşine takılıp! Şahinderesi, Çifteşelale, Kızılkeçili Çayı, Hasanboğuldu, Sutüven Şelalesi, Yeşilgöl, İsmailoluğu ve Manastır Çayı'nın gizemini de aralamak var bu dağ yollarında. Kanyonlarında kaybolabilirsiniz büyüsüne kapılıp İda Dağı ya da Kaz Dağları'nın… Ve bir de şelalelerin, sularda doğup kayaları kollarına alan ağaçların esrarı sarmalar sizi. Söz verin; beyaz taç çiçekleri ile kanyonu delice kuşatan ormanda kaybolmayacağınıza!.. Aslına bakılırsa, söz vermenin hiç geçerliliği yok! Biz de TRT Ankara Televizyonu'nun gerçekleştirdiği 'Yeşil Barış' adlı belgeselin çekimleri sırasında, yönetmen ve rehber dostlarımıza hep söz verdik. Ama Milli Park'ın göknar ormanında, çiçeklerin arasında, Şahinderesi'nde kaybolmamak bizlere yakışmazdı doğrusu: Hele doğanın büyüsünü ya da İda Dağı ve Sarıkız'ı düşlerken!.. Hele, Homeros "Zeus baba, İda Dağı'ndan hükmeden ulu tanrı" demişse!.. Sarıkız ve Kazlar... Çılbak Baba adlı bir çobanın karısı ölmüştür. Kızını alıp Güre, oradan Kavurmacılar köyüne gelip yerleşir. Birinin yanına çoban girer. Kışlığı Kavurmacılar, baharı ve yazlığı dağlardır. Kızını kimselere bırakamaz, birlikte dağa çıkarlar. Sıkılmasın, oynasın diye ona on iki kaz alır. İda Dağı, göknar ağaçları, mor çiçekli dağ koruğu, lacivertte grileşen bulutlar, Sarıkız ve kazların avlusudur. Çılbak Baba ise dağlardan dönme zamanının geldiğini, koçun boynuzuna dolanan yılandan anlar. Kazlar; gökyüzü, dağ ve sonsuz ovada hiç yerinde duramazlar. Bir gün Bayramiç Ovası'na inerler; tarlaları oyuncak edinirler. Çılbak Baba kızını uyarır; kazlar dışarı çıkmasın diye de taşları tek tek dizerek büyük bir avlu yapar. Sarıkız büyümüş, güzelleşmiştir. Çılbak Baba yaşlanmış ve Hac'ca gitmiştir; kızını bir komşusuna emanet ederek. Köyün delikanlılarının gözdesidir Sarıkız. Çevresinde dolanırlar hep ve dur durak dinlemezler. Ama, hiç yüz vermez kimseye. "Dedim, dedi"den geçilmez ortalık. Dilleri giderek büyür; olmadık sözler yakıştırırlar. Çılbak Baba Hac'dan dönmüştür. Olanlara dayanamaz, dağlara döner... Söylencemiz, iç içe örülü. Ta ki kara bulut dağlara çökünceye değin. Ta ki Çılbak Baba'yı ölüm bir başka tepede beklerken… Sarıkız, on iki kazını alarak babasının avlusuna çekilmiş ve beyaz bir bulut dağa gelip oturmuştur… Kaz Dağları'ndaki bu iki tepeden biri bugün Baba Tepe olarak anılıyor. Kaz avlusunu geçip yamacın ucunda durursanız, ötelerde bir başka tepe daha görürsünüz; Edremit Körfezi'ne ve Baba Tepesi'ne bakan. Yalnızlığını kuşanmış, gökyüzü ile tuzlu sular arasında, taşlarla çevrili, yalın, kutsal bir tepe. Bu tepeden belki bulutlara karıştı Sarıkız. Kazlarının kanatlarında düşlere göç ederek… Sevdalar, Hüzünler, Gelenekler Zeus, Minos uygarlığının Girit'i, Troya ve İda Dağı, ana tanrıça Kibele, Orta Asya, göçler, Toroslar'dan kalkıp gelen tahtacı Türkmenler… Sarıkız'ın yedi konağı. Kaz ayağı simgesi ve üç etek. " İki kaşın arasında gördüm ol mihrabı ben" diyen Pir Sultan Abdal. Bereket ve nazarın simgesi üçgenler... Takılar ve renkler... Ölümü, bezgin bir ağıta çevirmeyen, yaşam ve ölümü aynı çizgide tutan büyük bir gelenek… Ve bu geleneği, sevgiyle, tutkuyla koruyan Türkmenler... Bulutların, göknarların, dağ lalelerinin, gelinciklerin ortasında 'Kırklar Semahı'nı gülümseyerek çalıp söyleyenler... Şiirleriyle, hayırlarıyla gündelik yaşama tat verenler… Her şey doğanın sonsuzluğunda yaratıldı. Sarıkız'ın kaz avlusunda kendiliğinden her bahar açan dağ koruğu gibi. Bugün bu büyük söylenceye sahip çıkan, Anadolu coğrafyasında onun saygın yapısını, yüzlerce yıldan beri aralıksız sürdüren Kaz Dağları'nın gerçek sahipleri için Aşık Nesimi'ye sığınalım: Bir cins koyun vardır, çıkar dağılır Gökte gider, yeryüzünde yayılır Yazın kuzular, güz mevsimi sağılır Sarıkız isminde pîri bilin mi? __________________ Birleşmek başlangıçtır, Birliği sürdürmek gelişmedir, Birlikte çalışmak başarıdır.

25-12-2007, 08:52 PM	#2 (permalink)
BayBoRa Average Member User ID: 279 Giriş Tarihi: 05-02-2007 Mesajlar: 393	Memleketimizin herbir köşesi ayrı bir cennet.Eline sağlık arkadaşım.

Konu araçları
Yazıcıdaki Görüntüsünü Göster Sayfayı Maille Gönder

Desteklediklerimiz
Reseller Hosting, Dedicated Server, ahosting.biz, ozmena Forum, TVPano Forum, Xyeni, Number1Forum

ATABB

Her Zaman Daha İyisini Arayanın