ATABB

elektra · 09-01-2008

Hayatı kendiliğinden oluşum ahengine uyarlı yaşamalı diyorum. Beden, ruh ve zihin denge bağlarını kasmadan yaşamaya özen göstermeli. Ne onun beğendiğimiz kısımlarını bencilliğimizin hücresine kapatıp sonsuza kadar saklamaya çalışmalı, ne de onun doğal devinim ritmini bozacak kadar hariçten davul çalmalı.. Olabildiğince sade ve yavaştan, sindire sindire yaşamaya gayret edilmeli. İlk yağan kara, ilk açan çiçeğe rastladığımızda uzun uzun bakabilmeliyiz; karar vermeliyiz, çimenlerin üstünde bir kedinin güneşte yuvarlanan keyfine mi, yoksa beş yıldızlı havuz başında otel kurallarına uygun güneşlenme keyfine mi daha çok imrenmeliyiz..

En sevimli güneş bir kış günü yüzümüzü okşayandır. Böyle bir günde yaz tatili için gereken parayı kazanmak adına kendinizi iş yerine kapatmış iseniz, hiç olmazsa öğlen paydosunda yemekhane yerine dışarı çıkıp yakındaki bir parka, park yoksa güneşi ensenizde hissedebileceğiniz bir meydana gidip simidinizi serçelerle paylaşmayı angarya sayıyorsanız, inanın ki siz kayıp bir yaşantının bekçiliğini yapmaktasınız..

Hiçbir şey sürekli tutulabilecek kadar sağlam ve durağan değildir; hiçbir şeye kalıcı ve sınırsız sahip olacak kadar da özgür değiliz. Hiçbir şey, ölüm bile sonsuz değil.. Hayatı başkalarına beğenilmek, hatta kendinizi kendinize beğendirmek için günlük kasıntılarla yaşamaya uğraşırken bir de bakmışsınız hayatın kış ortasında size sunmuş olduğu güneşli bir günün akşamına gelmişsiniz..

Her tür ıvır zıvır madde kazanımı sorumluluğunu büyük bir gayret ve ciddiyetle üstleniriz de, mutluluğun sorumluluğunu üstlenmeyiz; onun yerine mutsuzluğumuzun sorumluluğunu başkalarına ve kadere yükleriz. Sorumluluk isteyen her şey gibi, mutluluk da öğrenilebilir ve öğretilebilir bir şeydir. Kendimizi mutlu hissetmek adına, bireysel varlığımız toplumsal varlığımızdan önce ve daha çok sorumludur. Toplumsal varlığımız bize kendimizi tanıyacak, genetik bedenimize ve ruhumuza uygun bir hayat yolu açabilme fırsatı verecek kadar yaşamsal bir düzenin yanında, o fırsatı değerlendirebilecek felsefi bir alt yapı kültürünü vermekle, ve en azından bu kültürü öğrenebilecek donanımları, kitap, gazete, ve her türden hayat bilgisi yayınlarını kolay ulaşılabilir kılmakla sorumluyken, bireysel varlığımız sunulan bu felsefi alt yapı kültürü ve diğer hayat bilgilerini öğrenip kullanarak, düşünsel ve duygusal üretimlerimizi mutlu olmak için biçimlendirmekle sorumludur.. Mutlu olmakta toplumsal varlığımız ancak bir teşvik unsuru olabilir; son söz bireysel sorumluluktadır..

Toplumsal verileri bireysel mutluluğumuz için iyileştirmek ömürler boyu sürebilir. Tamam, çocuklarımız ve torunlarımız için bireysel varlığımızı toplumsal varlığımız için bir miktar feda edelim; ama unutmayalım ki bireysel varlığımızın mutlu olması için tek bir kısa ömür şansı varken, toplumsal varlığımızın birçok ömür boyu şansı sürecektir.

Gene de, eğer bilinçli bir şekilde bireysel varlığımızı tüm üretimleriyle mutluluğun alt yapı verilerini sağlayıcı ve iyileştirici bir toplumsal düzenin oluşumuna feda etmeyi seçmişsek, bu da pek ala bizi mutluluğa ***ürecek bir sorumluluk yolu olabilir. Ancak her ne olursa olsun mutluluğun felsefi sorumluluğunu öğrenmek ve öğretmek gerekiyor..

BayBoRa · 10-01-2008

Eline sağlık arkadaşım.

anlam · 1 Hafta Önce

Mutluluk ne?bir çiçek mi?bir öpücük gülüş yoksa çelenk mi?siyah mı,beyaz mı,yedi renkli mi?mutluluk ne tanımıyorum.....ben bu kavramı anlamıyorum...

09-01-2008	#1 (permalink)
elektra New Member User ID: 1567 Giriş Tarihi: 05-01-2008 Yaş: 30 Mesajlar: 16 Sinema/Movie : 0	Mutlu Olabilmenin Sorumluluğu üzerine... Hayatı kendiliğinden oluşum ahengine uyarlı yaşamalı diyorum. Beden, ruh ve zihin denge bağlarını kasmadan yaşamaya özen göstermeli. Ne onun beğendiğimiz kısımlarını bencilliğimizin hücresine kapatıp sonsuza kadar saklamaya çalışmalı, ne de onun doğal devinim ritmini bozacak kadar hariçten davul çalmalı.. Olabildiğince sade ve yavaştan, sindire sindire yaşamaya gayret edilmeli. İlk yağan kara, ilk açan çiçeğe rastladığımızda uzun uzun bakabilmeliyiz; karar vermeliyiz, çimenlerin üstünde bir kedinin güneşte yuvarlanan keyfine mi, yoksa beş yıldızlı havuz başında otel kurallarına uygun güneşlenme keyfine mi daha çok imrenmeliyiz.. En sevimli güneş bir kış günü yüzümüzü okşayandır. Böyle bir günde yaz tatili için gereken parayı kazanmak adına kendinizi iş yerine kapatmış iseniz, hiç olmazsa öğlen paydosunda yemekhane yerine dışarı çıkıp yakındaki bir parka, park yoksa güneşi ensenizde hissedebileceğiniz bir meydana gidip simidinizi serçelerle paylaşmayı angarya sayıyorsanız, inanın ki siz kayıp bir yaşantının bekçiliğini yapmaktasınız.. Hiçbir şey sürekli tutulabilecek kadar sağlam ve durağan değildir; hiçbir şeye kalıcı ve sınırsız sahip olacak kadar da özgür değiliz. Hiçbir şey, ölüm bile sonsuz değil.. Hayatı başkalarına beğenilmek, hatta kendinizi kendinize beğendirmek için günlük kasıntılarla yaşamaya uğraşırken bir de bakmışsınız hayatın kış ortasında size sunmuş olduğu güneşli bir günün akşamına gelmişsiniz.. Her tür ıvır zıvır madde kazanımı sorumluluğunu büyük bir gayret ve ciddiyetle üstleniriz de, mutluluğun sorumluluğunu üstlenmeyiz; onun yerine mutsuzluğumuzun sorumluluğunu başkalarına ve kadere yükleriz. Sorumluluk isteyen her şey gibi, mutluluk da öğrenilebilir ve öğretilebilir bir şeydir. Kendimizi mutlu hissetmek adına, bireysel varlığımız toplumsal varlığımızdan önce ve daha çok sorumludur. Toplumsal varlığımız bize kendimizi tanıyacak, genetik bedenimize ve ruhumuza uygun bir hayat yolu açabilme fırsatı verecek kadar yaşamsal bir düzenin yanında, o fırsatı değerlendirebilecek felsefi bir alt yapı kültürünü vermekle, ve en azından bu kültürü öğrenebilecek donanımları, kitap, gazete, ve her türden hayat bilgisi yayınlarını kolay ulaşılabilir kılmakla sorumluyken, bireysel varlığımız sunulan bu felsefi alt yapı kültürü ve diğer hayat bilgilerini öğrenip kullanarak, düşünsel ve duygusal üretimlerimizi mutlu olmak için biçimlendirmekle sorumludur.. Mutlu olmakta toplumsal varlığımız ancak bir teşvik unsuru olabilir; son söz bireysel sorumluluktadır.. Toplumsal verileri bireysel mutluluğumuz için iyileştirmek ömürler boyu sürebilir. Tamam, çocuklarımız ve torunlarımız için bireysel varlığımızı toplumsal varlığımız için bir miktar feda edelim; ama unutmayalım ki bireysel varlığımızın mutlu olması için tek bir kısa ömür şansı varken, toplumsal varlığımızın birçok ömür boyu şansı sürecektir. Gene de, eğer bilinçli bir şekilde bireysel varlığımızı tüm üretimleriyle mutluluğun alt yapı verilerini sağlayıcı ve iyileştirici bir toplumsal düzenin oluşumuna feda etmeyi seçmişsek, bu da pek ala bizi mutluluğa ***ürecek bir sorumluluk yolu olabilir. Ancak her ne olursa olsun mutluluğun felsefi sorumluluğunu öğrenmek ve öğretmek gerekiyor..

1 Hafta Önce	#3 (permalink)
anlam New Member User ID: 2764 Giriş Tarihi: 13-08-2008 Yaş: 31 Mesajlar: 3 Sinema/Movie : 0	İlgi: Mutlu Olabilmenin Sorumluluğu üzerine... Mutluluk ne?bir çiçek mi?bir öpücük gülüş yoksa çelenk mi?siyah mı,beyaz mı,yedi renkli mi?mutluluk ne tanımıyorum.....ben bu kavramı anlamıyorum...

10-01-2008	#2 (permalink)
BayBoRa Average Member User ID: 279 Giriş Tarihi: 05-02-2007 Mesajlar: 345 Sinema/Movie : 0	Eline sağlık arkadaşım.

Konu araçları
Yazıcıdaki Görüntüsünü Göster Sayfayı Maille Gönder

Desteklediklerimiz
Reseller Hosting, Dedicated Server, ahosting.biz, Number 1 Forum, ozmena Forum

ATABB

Her Zaman Daha İyisini Arayanın

Mutlu Olabilmenin Sorumluluğu üzerine...